Huisvesting

Geschikte huisvesting voor gerbils begint bij een geschikte ruimte om de gerbils in te plaatsen. Gerbils mogen niet in de volle zon, op de tocht, in een ruimte zonder daglicht of verwarming of in een te vochtige omgeving (bijvoorbeeld een kleine kamer waarin je jouw was droogt of de badkamer) staan. Ze geven de voorkeur aan een wat rustigere omgeving. Heb je dus alleen plek langs een drukbelopen gang, of op de speelkamer van je kinderen, denk dan nog eens goed na of je wel echt plek hebt voor een koppeltje gerbils. In een woon of slaapkamer is een prima plek voor je gerbils, maar houdt wel rekening met de nieuwe bewoners. Muziek luisteren, televisie kijken of een feestje geven is niet verboden, maar draai de volumeknop niet vol open en zorg ook dat ze elke dag een aantal uren rust hebben van al deze prikkels. Roken binnenshuis wordt ook niet gewaardeerd door gerbils. Andere huisdieren mogen niet bij de gerbils kunnen komen en niet los rondlopen/vliegen in dezelfde ruimte terwijl je de bak open hebt staan. Indien je een kat hebt, zorg dan dat de deksel en eventuele schuifruitjes vergrendeld of verzwaard worden. Heb je een geschikte plek in je huis gevonden voor de gerbils, dan is het tijd om te gaan kijken naar het soort bak waar ze in gaan wonen.

De dierenbescherming in Duitsland (die nog net een stapje diervriendelijker is dan die in Nederland) adviseert een minimale afmeting van 100*50*50, dus alle bakken die kleiner zijn dan dit, vallen automatisch af. 100*50*50 is echt het minimum, gerbils wonen liever in een veel grotere bak en een bak van 100*50*50 kan dus ook nog niet als ‘de ideale maat’ of iets dergelijks gezien worden. Daarnaast moet de bak knaagbestendig zijn, en is plastic dus geen optie. Omdat gerbils nogal eens dwangmatig aan tralies gaan knagen, zijn tralies ook uit den boze. De beste optie die dus overblijft is een volglas bak. Deze hebben twee typische vormen, de een lijkt vooral op een aquarium, de ander meer op een terrarium. In beide gevallen mag de bak niet meer dan 10 cm hoger zijn dan breed, en moet het deksel nagenoeg alleen gaasoppervlak bevatten, om voldoende ventilatie te realiseren. Geperforeerde platen volstaan niet, omdat zij veel minder ventileren dan gaas.

De bak moet tenminste 40 cm hoog zijn (wat dan wel gecompenseerd moet worden door een groter grondoppervlak zodat het volume minstens 100*50*50 blijft), zodat er voldoende bodembedekking in de bak kan, en indien er schuifruitjes aanwezig zijn, mogen deze pas beginnen vanaf een hoogte van 25 cm, en om dan prettig bij je gerbils te kunnen is in het geval van schuifruitjes een hoogte van minstens 50 cm wenselijk. Let ook op de valhoogtes in je bak. Gerbils zijn van nature niet allemaal meesterlijke klimmers en naarmate ze ouder worden krijgen ze er meer moeite mee. Menig gerbil heeft al een afgebroken tand, gebroken pootje of zelfs blijvende schade aan de rug opgelopen door van een grote hoogte op iets hards (bijvoorbeeld een houten huisje, maar buiten de bak ook vaak op de grond) te vallen. Voor een deel van deze gerbils is dat de reden geweest om ze uit hun lijden te verlossen…

De lengte van de bak moet minstens 100 cm zijn, zodat de gerbils hun pootjes kunnen strekken. Een loopwiel dat in de bak aanwezig is, vermindert deze eis niet. Kleinere breedte of hoogte van de bak zorgt wel dat deze eis toeneemt. Wil je weten wat de minimale lengte is voor jouw beoogde breedte en hoogte? Deel dan 100*50*50=250000 cm³ door de breedte en hoogte (in centimeters) die jij wilt gaan gebruiken.

Het oppervlak van de bak moet tenminste vergelijkbaar zijn met 100*50 cm², waarbij andere vormen wel zijn toegestaan. De minimale breedte wordt 30 cm (doordat de bak minstens 40 cm hoog moet zijn en de hoogte maximaal 10 cm meer mag zijn dan de breedte) wat gecompenseerd moet worden door extra lengte (bij 30*40 hoort een lengte van minstens 210 cm), in de praktijk blijkt dat minstens 40 cm breed prettiger is om de bak fatsoenlijk in te kunnen richten. Op deze manier is er voldoende oppervlak om speeltjes te plaatsen en genoeg volume om te graven in de bak.

Plateaus tellen niet mee voor het oppervlak, maar zijn wel een leuke toevoeging. Let echter ook op dat ze niet teveel oppervlak beslaan, zodat er voldoende ventilatieruimte over blijft, en let ook op dat er zachte landingsgrond onder het plateau is.

Geschikte types bakken (afmetingen voldeden aan verouderde standaard, foto’s zullen spoedig vervangen worden door bakken die zowel qua type als qua afmeting voldoen):

Dus wel:
voorbeeld_bak_schuifruiten_geschikt
voorbeeld_bak_geschikt
Dus niet:
Bak_ongeschikt

Heeft u nog geen geschikte bak? Kijk dan eens op mijn webshop: www.gerbilshop-heisenberg.nl, of zoek in je vriendenkring of op bijvoorbeeld marktplaats naar een tweedehands gerbilarium of oud (lek) aquarium.

De inrichting

Let op! Dit geldt alleen voor gerbils die al langere tijd samen zitten, als de gerbils net gekoppeld zijn, kijk dan voor informatie bij Koppelen, vanaf stap 7.

Er mag geen plastic in de bak aanwezig zijn. Ook plastic loopwielen zijn een no-go! De enige uitzondering hierop is het drinkflesje, al bestaat hiervoor ook een glazen alternatief. Een plastic drinkflesje wordt het liefst beschermd door een drinkfleshouder om knagen tegen te gaan. Ondanks dat gerbils ook wel woestijnratten genoemd worden is drinkwater echt wel noodzakelijk voor de beestjes. Zorg dus dat ze elke dag schoon drinkwater krijgen.

Een bak is voor gerbils bijzonder oninteressant als er geen graafmogelijkheden zijn. Ze hebben een laag bodembedekking nodig van tenminste 15 cm. Er zijn verschillende soorten bodembedekking die geschikt zijn voor gerbils. De eerste en waarschijnlijk meest gebruikte is houtvezel, ook wel zaagsel genoemd. Let hierbij wel op dat er geen hars in zit, want daar kunnen gerbils niet zo goed tegen. Om te zorgen dat de gerbils hier stevige gangen in kunnen graven, kun je hooi of stro door de houtvezel mengen, hier kunnen ze tevens mooie nestjes van bouwen. Hooi zal je je gerbils altijd moeten geven, omdat het ook een deel is van de voeding. Als alternatief op houtvezel kun je ook kartonsnippers, hennepvezel of katoenvezel aanbieden. Deze drie zijn in de regel veel minder stoffig dan houtvezel en dus geschikter voor gerbils of baasjes die last hebben van stof. Kartonsnippers zijn heel erg leuk voor je gerbils om ook op te knagen, maar zal je wel moeten mengen met iets anders om te zorgen dat ze er fatsoenlijke gangen in kunnen graven. Ook absorbeert het niet zo fijn als de andere alternatieven en zal je daardoor de bak vaker moeten verschonen. Katoenvezel voelt erg zwaar aan en brengt geen sterke maar wel een vrij typische geur met zich mee. Het stoft het minst, maar is ook veel duurder dan de meeste andere soorten bodembedekking. Het doet niet veel onder voor houtvezel of hennepvezel, maar de absorptie is hiervan ook wat minder en ook dit zal dus iets vaker verschoond moeten worden. Desalniettemin zou ik katoenvezel echt aanraden voor allergische baasjes. Zelf gebruik ik vooral hennepvezel, wat ik meng met een beetje stro en flink wat hooi. Hennepvezel kan door gerbils ver uit elkaar getrokken worden zodat ze er een pluizig nestje van kunnen maken. Daarnaast stoft het veel minder dan houtvezel en gaat het net zo lang mee als houtvezel, waardoor het een betaalbaar alternatief is op  houtvezel voor stofgevoelige gerbils en baasjes. Let er wel op dat ik hierbij alleen globale kenmerken van de soorten bodembedekking heb beschreven. Het ene merk is het andere niet, en de ene verpakking zal meer stoffen dan de andere.

Zand is geen geschikte bodembedekker voor gerbils. Dit is veel te koud, en stort zelfs met toegevoegd hooi en stro snel in. In de natuur gaat zand wel goed omdat wortels van planten en vocht zorgen voor een stevige massa die niet snel instort en kunnen gerbils er veel dieper in graven en meer nestmateriaal in stoppen om de warmte te reguleren. Dit kun je als baasje moeilijk allemaal simuleren voor je gerbil. Bovendien hebben ze in de natuur geen beter alternatief, wij mensen kunnen ze dat wel geven in hun bak.

Badzand is wel een noodzakelijk deel van de inrichting van een gerbilverblijf. Dit kan worden aangelegd op een plateau met opstaande rand, maar ook in bijvoorbeeld een ovenschaal of snoeppot. Een gerbil moet zich wel makkelijk kunnen rollen in het bad en daarom is een diameter vanaf ongeveer 15 cm wenselijk. Dit zandbad wordt gebruikt als bad om de vacht schoon te houden, maar in de meeste gevallen zullen je gerbils het ook als toilet gebruiken. Zorg dus dat je regelmatig het zandbad verschoont. Vaak kun je het eerst enkele keren uitzeven voordat je het zand helemaal moet vervangen, maar zorg wel dat ze elke dag een schoon bad krijgen. Het zandbad kan niet zomaar met elke soort zand gevuld worden. Gebruik hiervoor speciaal chinchilla- of gerbilzand. Dit is heel fijn zand, wat daarnaast ook nog eens goed vocht absorbeert. Bij sommige merken zie je dat er meteen flinke klonten ontstaan als je gerbils er een keer in geplast hebben, maar bij de betere merken heb je daar geen last van. Veel gerbils zullen maar al te graag het zand uit hun zandbad graven of bodembedekking erin, dus een snoeppot die met de opening omhoog staat is een mooie methode om de twee gescheiden te houden. Echter zijn er een hoop gerbils die graag hun nest bouwen in de snoeppot, en daarmee hun toegang tot het zandbad blokkeren. Haal dan regelmatig hun nestmateriaal uit de snoeppot, of geef ze een tweede zandbad, zodat ze toch gebruik kunnen maken van een zandbad. Omdat het zandbad vrij zwaar is, zal het stevig op een plateau moeten staan.

Gerbils zijn gek op houten huisjes en speeltjes. Ook loopbruggen, ladders, (mangrove) wortels, en (gedroogde) takken vinden gerbils erg leuk om hun tandjes aan te slijten. Ze gebruiken het om hun gangen mee te graven, vinden er een schuilplekje, bouwen er nestjes in of onder: kortom, dit mag niet ontbreken in de inrichting. Een gerbil ziet zijn bak het liefst afgeladen met speeltjes, mits er nog voldoende ruimte overblijft om te graven en rond te rennen en hij zijn maatje niet kwijtraakt tussen al het speelgoed. Een huis waar beide gerbils in passen is wel echt het minimum qua inrichting. Daar hebben ze een veilige plek om in te schuilen en eventueel een nest in te bouwen. Zet zware objecten altijd stevig op de bodem of op een plateau neer zodat ze niet om kunnen vallen en gerbils er niet onderdoor kunnen graven en eronder klem kunnen komen te zitten. Dit betekent dat je vaak niet heel veel zult zien van een huisje, dus let bij aanschaf daarvan vooral op de functionaliteit en niet op hoe schattig het eruit ziet. Gerbils vinden het niet prettig om opgesloten te raken in een huisje, dus zorg dat er altijd twee uitgangen zijn, zodat een slapend maatje niet de enige uitgang kan blokkeren. Controleer houten speelgoed ook regelmatig op het vrijkomen van spijkers of andere scherpe delen. Hieraan kunnen gerbils zich verwonden.

Takken die je je gerbils mag geven, mits ze niet vervuild zijn:

Aalbesbos, appelboom, berk, bosbes, hazelaar, kers, linde, perenboom en wilg.

Om te zorgen dat de gerbils een aangenaam nestje kunnen bouwen, kun je speciaal nestmateriaal toevoegen. In principe is hooi hiervoor voldoende, maar je kan ook wat stro of ongeparfumeerd, inktvrij toiletpapier aanbieden. Ook van hennepvezel kunnen gerbils al fantastische nestjes bouwen en dan is er eigenlijk geen extra nestmateriaal nodig. Gebruik nooit hamsterwatten! Hierin kunnen de pootjes verstrikt raken wat amputatie tot gevolg kan hebben.

Tot slot hebben gerbils in het wild heel veel ruimte om rond te rennen en hun energie kwijt te raken en kunnen ze altijd nog een extra gang als uitbreiding in hun gangenstelsel graven. In jouw bak, is de ruimte daarvoor beperkt, en ondanks dat je de meeste gerbils altijd bezig zult zien met het verbouwen, vinden veel gerbils het fijn om ook een paar kilometers af te kunnen leggen. Dat lukt het beste in een loopwiel, omdat ze dan niet telkens hoeven te stoppen en draaien, wat ze wel zouden moeten als ze alleen door je bak heen en weer rennen. Echter zijn niet alle loopwielen geschikt. De minimale doorsnede voor een loopwiel is 20 cm (liever 25 cm of groter), en het oppervlak moet ‘gesloten zijn’. Dat betekent dat een houten loopwiel geschikt is. Een metalen loopwiel met een fijn rooster als oppervlak is ook geschikt, spijlen niet. Plastic is niet geschikt, omdat het gevaarlijke scherpe delen kan opleveren als het kapot geknaagd wordt (en de meeste gerbils zullen alles in hun bak vroeg of laat kapot proberen te knagen).

 

Hier wat foto’s van mijn bakken in gebruik:

140*50*50200*40*40 120*50*50 120*50*50 200*40*40 120*60*60 120*50*50 120*50*50

Een gedachte over “Huisvesting”

Reacties zijn gesloten.